İhsan Yatkın Şiirleri - Şair İhsan Yatkın

Zorlu çoğrafyının insanıydık
Hep kanıyordu zayıf taraflarımız
Acımız çığlık sevdamız yok olurdu
Masumduk oysa yüreğimiz gibi
Ağır silahlara direnen bedenimiz
Sözle vurulup düşüyordu toprağa

Ey Yanlızlığımın misafiri gitme
Kıyında geziniyor yüreğimin hüznü
Sensizlik yağıyor üstüme
Islatıyor acı dört bir yanımı
Güneşim göç ederken uzak diyara
Üşüyor istikbalim......

Sana susmak bana şiir yazmak yakışırdı
Hüzünlü Gurbet akşamlarında
Saçların takılırdı yaşlı bakışlarıma
Sözlerinde başlardı hasret gecenin tenhasında

O bekle dedi
Ben güneş açacak sandım......

Dur Dedi yüreğim dur..
Vaha'dır gördüğün
Sevgiyi damıtmıyor artık gözlerin

Suskun bir sokağın başında yanlızlığı bekliyorum
Aklımda sen tenhanın dostu ben kaderimi bekliyorum
Bulutun yularını salmış tufan bekliyorum
Acımı sağarken zamansız çoğrafyalarda seni hatırlatan sözler bekliyorum.....

İhsan Yatkın

Yak gemileri bırak
Aşk bende kalsın
Sür acıları ıssız çöllere
Ahım sende kalsın
Yıldızları topla denizden
Yakamoz bende kalsın

Ben şairim
Söz ve kelimelere dost olan
Yalnızlığı yazar kalemim
Uzakları yakın ederken hayalim
Hüznü yazarım acıyı tarif eder yüreğim
Acıya zulme başkaldırır dizelerim

Biliyorum dönmeyeceksin..
Hicrânlı gecelere dönecek zaman
Yürek buruk kanayacak tüm cümleler
Karanlık adres değiştirecek gün güneşe küsecek
Boynu bükük kelimeleri ağlayan şiirler teselli edecek

Her sevdadan bir bukle melodi
Tüm acılardan damıtılmış gözyaşı
Yürek divane anılar parça parça
Ufukta bakışların yangın ve alev
Savurur aklımı saçlarına takılır hatıralar
Kuşlarım uçmaz gökyüzünde

Bir şiir yaz bana
Demet demet sözden oluşan
Çıkar ömrümü yüreğinden
Aksın kelimeler sözler suskun
Sayfan beyaz kalemin siyah