İhsan Yatkın Şiirleri - Şair İhsan Yatkın

Şiir gibi düşündüm seni
hüzünlü şairin dilinde eski çalgının telinde
İçli bir şarkının içinde
Yanlız gecenin hüznünde
Yaşlı gözün özünde
Şiir gibi düşündüm seni

Ey hüznümün diğer yarısı
Yüreğimin aydınlık dehlizi
Kıyıma vuran yorgun dalga
Yakan güneş ıslatan yağmurum
Hazanımın kır çiçeği
Bir Şiirin orta yerinde irkilen

Külleniyor ömrümüz
Bir baharın en onulmaz yerinde
Saçlarımız şahit hazanı yaşıyoruz
Eski bir plakta hüzzam çalıyor
Fasılda kavrulurken yürek
Dem pişmanlık dem hüzün şimdi

Nasılsın dedi....
İstanbul gibiyim dedim
Yedi tepeye yedi acı bırakılmış
Hepsini sahiplenen hepsini yaşayanım

Ne var ne yok dedi.....

Akşama şiir düşüyor....

Zamansız şiirler.....

Düşlerimi surlarla örüyorum
Yangınlara düşüyor ömrüm hazan mevsiminde

Derin rüyasın hülyasına kandığım
Aklımın ütopyası gözümün vahası
Yüreğimden geçen kervan
Haramiler tarafından yağmalanan
Sen çöl ben mecnunun sen dağ ben şiir
Tarihin gözyaşını taşıyorum

Son beğeni olacak şair öldüğünde
Kelimeler ihtilafa düşecek
Utanacak düşük sözcükler
Küsecek kafiye
Göçmen olacak tüm harfler
Kağıt kaleme kalem şaire sitem edecek

Ayrılık kelimeleri dökülüyor cebimde
Hasreti idam sehpasına çıkarıyor yüreğim
Tarihdeki kara cellatlar intihar ediyor
İçimde tüm esintiler fırtınaya dönüyor
Kararıyor dünya aydınlanıyor gece
Tenha bir köşede aşkı arıyor

Acıma artık ruhum yaralı
Bulma beni yakma ömrümü
Gurbet içimde ölüm yanıbaşımda
Sende terk et yanlızlığımı
Kayıp bir bir şehirim
Her şafakta kendimi arıyorum.....

Sustum yüreğim lal
Zamanı ve sensizliği içime akıttım
Hep uzaklarda aradım gölgeni
Kuruyan aşkları gözyaşımla suladım
......
Sustum yüreğim lal