İhsan Gürbüz Şiirleri - Şair İhsan Gürbüz

Bütün kapılar sana açılır,
Sana çıkar bütün sokaklar...
Çiçekler sana açar,
Kuşlar hep sana uçar...
Senin için doğar güneş...
Mehtap senin için var...

Yaşadıkça ölüme yaklaşır insan,
Güzel yaşamalısın, yaşayacaksan...

Nisanda yağan yağmur,
Toprağı yaran tohum,
Çiçek açan badem ağacı,

Bir mumun alevinde eriyip gider zaman,
Her yeniyi eskitip, sürüyüp gider zaman,
Açlığın, haksızlığın, savaşın kol gezdiği
Şu çürük dünya ile çürüyüp gider zaman...

Senelerdir sevdamızın bağrına,
Beklediğim güneş doğmadı gitti.
Çöle döndü gönül senin uğruna,
Bir damlacık yağmur yağmadı gitti...

Unutmayı denedim, beceremedim,

Biz de insanız,
Biz de sevdik
Yağmurdan sonra toprak kokusunu,
Nar çiçeği kırmızısını,
Mimoza sarısını...
Fırından yeni çıkmış simitle, bir demli çayı...

Ellerin olmasaydı,
Gözlerin gözlerime dolmasaydı,
Ne dünyadan zevk alacak,
Ne hayata gülecektim…
Belki bir sokak kedisi gibi

Hayat, verilen canın değerini bilmektir.
Teslim edilen yükü taşıyabilmektir.
Sevgi anahtarıyla açılan gönüllerde
Öldükten sonra da yaşayabilmektir.