İhsan Gürbüz Şiirleri - Şair İhsan Gürbüz

Fotoğraf: İhsan Gürbüz

Gel ey yar, dinle de söylediğimi,
Boşuna kalbimi kırma istersen...

Ne suçum vardı baba,
Nerde benim bacağım?
Ben bir bacakla böyle
Nasıl oynayacağım?

Ya gene düşerse üstümüze

Mutluyduk bir zamanlar…
Çünkü çocuktuk.
Gülünce gözlerimizin içi gülerdi…
Ele-avuca sığmaz,
Bir yerlerde durmaz,
Bir dakika oturmazdık…

Gözlerin sır perdesi, yüreğin bir kör kuyu,
Senin için boş yere döktüğüm yaşa yazık…
Beynime düğüm düğüm bağlayıp da korkuyu
Ördüğün duvarlara vurduğum başa yazık…

Nasıl çektim bilmem ki bunca nazı, çalımı?

Sen böyle 'Filiz' kal, dal olma yavrum,
Haram sofralara bal olma yavrum,
En yüce değerin SEVGİ olsun hep,
Başka değerlere kul olma yavrum...

'SİTEM' adlı Şiir Kitabımdan - Ağustos 2006 - Alanya

Bir güneş daha battı, akşam oldu bir daha,
El açtım, dönmen için yalvardım ben Allah'a.
Bir gün daha kısaldı, ömür denen meçhul yol,
Geleceksen bekleme, belki çıkmam sabaha...

(SİTEM - Ağustos 2006 - Alanya)

a href='http://s312.photobucket.com/albums/ll353/alanya_photos/? action=view¤t=12HAZRAN2008002.jpg' target='_blank'img src='http://i312.photobucket.com/albums/ll353/alanya_photos/12HAZRAN2008002.jpg' border='0' alt='Photobucket'/a


Antik bir taç misali süsler başını kale,
Gerdanlığındır senin tersane ile kule,
Gelinlik kız gibisin tıpkı bu halin ile....

Senin gittiğin gün ben de kayboldum,
O günden bu güne haber yok benden.
Tepeden tırnağa hüzne boğuldum
Doğru söyle, yoksa sende miyim ben?

Sormadığım hiçbir kimse kalmadı,

Sedef kakma sandıklarda kilitli kalmış zaman…
Güzel sesler gömülmüş selvili sessizliğe…
Nihavendi, hüzzamı hatırlamıyor keman…
Gramofon alışmış artık kimsesizliğe…

Tavanın oymasından hâlâ terleri damlar,

- Üstad Cemal Safi’ye İthaf-

Üç harften ibaret, bir hece adım;
Âleme sevgiyi eken benim, ben…
Varlığımı sevenlere adadım;
Yüreği yüreğe diken benim, ben…