İçime Yağan Kar Şiiri - Yücel Özkü

İÇİME YAĞAN KAR
Kar iner içime gecenin içinden,
Uzak dağların dilsiz nefesinden.
Rüzgâr, yollar boyunca usulca
Unutulmuş ezgiyi sürükler derinden.
Kar yağar içime, usul usul.

Sesin nerededir, ey kayıp bahar?
Hangi dalda kaldı sıcaklığın?
Issız yamaçlardan dönen yankılar,
Adını akşama savurur.
Sesin nerededir, söyle rüzgâr.

Beyaz yalnızlık çöker dallara;
Her iz kendine döner.
Kış, ömrün aynasında derinleşir;
Sessizlik, karla çoğalır.
Kar yağar içime, usul usul.

YÜCEL ÖZKÜ
11 Temmuz 2026/06:05