İçimdeki Yangın Şiiri - Faruk Okelma

Soğuk bir taşa çöktüm
Taşın soğuğu niyetlendi beni hasta etmeye
Gökyüzü üstümde açık yarası
Yağmur damlaları usulca saplanıyor tenime
Bilmiyorlar…
İçim yanıyor, sönmüyor bu yangın
Damlalar düşse de üstüme,
Kül olmuyor közlerim
Gitti özlemim,
Gelmemek üzere çekip gitti
Bilselerdi halimi,
Kendi yalnızlığıma bırakırlardı beni
Kaç sigara söndürdüm avuçlarımda
Kaç tur attım sokak lambalarının soluk ışığında
Farkında değiller
Onlar benim derdimi bilmiyorlar
Yalnızlığım baş başa benimle
O gitti…
Ve ben burada yanıyorum hâlâ.