Eski Sevda’dan Kurtuluş Şiiri - Faruk Ok ...

Bir eski sevda,
yüreğimin en kuytu köşesinde
hâlâ usulca nefes alırdı.
Dün gece rüzgâr esti,
kapıyı araladı,
senin adın dışarıya düştü.
Toprak gibi emdim acıyı,
kök saldım,
ama bu sefer kendime doğru.
Artık ellerim titremiyor
senin hayalini tutarken.
Gözlerim kapanınca
karanlık değil,
kendi ışığım karşılıyor beni.
Unutmak değil bu,
bırakmak.
Bir nehir gibi akıp gitmek
senin yatağını terk ederek.
Yüreğim hâlâ aynı yerde,
ama artık orada yalnızım.
Ve bu yalnızlık,
en güzel iyileşme biçimi.
Teşekkür ederim eski sevda,
bana öğrettiğin her şey için.
Şimdi yoluma devam ediyorum,
hafif,
temiz,
ve biraz daha kendim olarak.
Yürüyorum.
Ve her adımda
sen biraz daha küçülüyorsun,
ben ise büyüyorum.