İçimdeki Beyefendi Şiiri - Mehmet Gün 4

Bugün bir başkayım üşüyorum be
Ağustosun ortası güneş damlarken tenime
İçerde bir şeyler titriyor gelemedim kendime
Sanki sonradan eklenmişler kirli bedenime

Tenimde çölden kalma kum tanelerinin yanığı
İçimde susturamadığım çatlak sesi, buz kırığı
Tanımıyorum ama hepsi samimi gibi dost kılığı
Hiç huzur vermiyor, susmuyor fikirlerimin sapığı

Böyle mi olacaktı bu dikenli değirmen çarkı
Gözlerim kapalı dinlemek için gamsız hayatı
Anlayamadım içimdeki ile dilimdeki ton farkı
Sanki eriyenler çatlak tenimden sızıp akacaktı

Bir becerebilsem bırakmam hiç kimseye
Neden bu kadar anlam aramak her şeye
Cehaletim mutluluk olacaktı diye diye
Söz geçiremedim içimdeki beyefendiye