İçimde Kalan Ses. . Şiiri - Yücel Özkü

İÇİMDE KALAN SES
Bir ömür geçti, adın kaldı,
Rüzgâr sindi her nefese.
Giden sendin, izin kaldı,
Sessizliğin en derin yerinde.

Yan yana hiç yürüyemedik,
Yollar bizi ayırdı usulca.
Aynı göğe baktık uzaktan,
Özlem büyüdü içimizde.

Sevda, adını susarak taşımaktır.
Günleri sessizce çoğaltır insan.
Her mevsimde yeniden açan
Bir gülü solmadan taşır yürek.

Yorgun kalbim şimdi anlar:
Bazı ayrılıklar bitmez.
İnsan unutunca değil,
Sevmek bitince değil; vazgeçince gider.

YÜCEL ÖZKÜ
5 Ağustos 2026/13:45