İçimde Kalan. Şiiri - Yücel Özkü

İÇİMDE KALAN
İçimde, adı konmamış
Sessiz bir mevsim büyüyor.
Ne rüzgârı diner
Ne gecesi sabaha eriyor.

Her sabah
Pencereme aynı ışık düşüyor.
Dünya yeniden uyanırken,
Ben kendime biraz daha uzak kalıyorum.

Dönüp baktığım her yerde
Bir sessizlik karşılıyor beni.
Meğer en derin izleri
Yaşanmayan günler bırakırmış.

Şimdi içimde
Kapanmayan bir kapı duruyor.
Açılmayı beklemiyor artık;
Yalnızca beni anlatıyor.

YÜCEL ÖZKÜ
4 Temmuz 2026/08:43