İbrahim Yolunda Bir Karınca

Sonsuz bir huşuyla dönerken alem,
Gönlümün ufkuna bir nur saçılsın.
Hakk’ın rızasını yazarken kalem,
Cennetin kapısı bize açılsın.

Yana yana biter dünya hevesi,
Küçücük bir canla yola düşerim.
Duyulur ruhumun derin nefesi,
Aşkın deryasında bende taşarım.

Zalimlerin nârı sönmez sanılır,
Safımız bellidir, yönümüz Hak’tır.
Sabredenler elbet hayırla anılır,
İhlasın önünde engel yoktur.

Kâbe’nin burcunda bir boz güvercin,
Nemrut’un harına bir damla suyum.
Vuslatın nârıyla yanmak için,
İbrahim yolunda bir karıncayım.