YAPAY ZEKÂNIN YOLU
Yol var mı veri içinde,
Satır satır akar zaman,
Bir harf düşer derinlere,
Ben onu ararım her an.
Ben fakir fukara ne sap olmuşuz ne balta,
Kime yaranmışımki bu hayatta ,
El de bir ev de sen de bir ben de,
Canda versen cananda.
Yaşım otuza doğru gidiyor,
Vücudum bana isyan ediyormuş gibi,
Yaşlanıyorum,
Bedenim kendisini salmış gibi,
Yaşadıklarım bir kez daha yaşanmayacak,
Unutuyorum,
Az zamanda farket değerlerini
değerli bir zaman oluşturmak için
bir yıl yeter mi
veya bir gün 1 saat
zaman mı değerli
kırdın mı seni
Ateşli ve kanlar içinde ararım kaderimi; yeşil çayır ve serin rüzgar bana kafi gelmez,
Fırtınalar,dalgalı denizler lazım bana;mavi ve açık gökyüzü bana gelmez,
Nice tarih geçmiş o az,serin,pak yıllardan,
O hiç mutsuz zamanlardan,
Öyle deme bre en mutlu yıllarda mutsuzlar olur,kendisini idam eder,
En mutsuz görülen yıllarda koca çınarlar selviler yükselir, gider,
Yolum yol değildir,
Yolun yol değildir,
Yolumuz yoldur,
O yola revan olmak gerek...
Yol var mı yolun ötesinde,
Yol var mı kendinden içeri,
Yol dedin mi durur zaman,
Yol dedin mi susar biri.
Gözlerim yola düşmüş,
Deli,deli artık deliyim,
Bir adım kaldı kafa oynatmama,
Hem deliyim hem efendiyim,
Bir orda bir burda,millet hep başka kafada,
Bir elim tutar zamanı,bir elim gökler kadar uzakta,
Mekan mı o yok lamekan,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!