DOLUNAY
Kuşların en narende ötüşüyle açtım gözlerimi
Gözlerini
Gözleri
Ey ekmeği bayat
Ömründe gün yüzü görmemiş kadın
Dur hele dur nereye böyle!
Daha söylenecek çok şarkım var senin için
Daha çok beyazları seveceğiz seninle
Beraber okuyacağımız kitaplar duruyor
Yürüyeceğimiz kaldırımlar
DÜŞ’TÜ
Bir kasırga değdi çatımıza
Ne söz edebildik ne ağlamak
Düştü kader denen büyük cambaz avcumuza
Düştü tüm sarhoş hayallerimiz düştü suya
DUYULARIM
Bir ikramdır yüce Mevla'dan bana
İkram etmeseydi hitap edemezdim sana
Çiçeklere, güllere, papatyalara
Şahit olamazdım hiçbir an'a
EKSİ BİR
Sevgilim!
Bu aralar
Üşütmüşüm biraz
Sensizlik soğuk, sensizlik büyüyor az az
Parmaklarım uyuşuyor, hatırlayınca parmaklarını birden uçuşuyor parmaklarım.
Oturdum düşündüm sabahlara kadar
Yokmuş çaresi anlatmanın dertlerimi
Başkasına,
Sana açarım ellerimi Rabbim,
El açtırma senden başkasına
Deli dağlardan geçip geldim
Çılgın suları aşıp geldim
Uçsuz bucaksız yolları aştım geldim.
Bir dahaki gelişim seninle olsun ey Asude'm!
Buralar çok farklı
Herkes somut şeylere sarılmış
ENKAZ GÜLÜ
Ey kardeşim bakma öyle yıkık durduğuma
Enkazlar altında çiçek açar umudum benim
Toplar yağsa
Kurşunlar hatırıma düşse
Şubat ayını eskiden çok severdim
En kısa aydır derdim.
Fakirin ocağına ekmek erken girerdi.
Yeniden başlamak isteyenler fazladan beklemezdi.
Şubat'tı, dört yılda bir fazla atardı kendini.
ESPERANZA I
Şiir hangi mevsimde yazılır bilir misin Esperanza.
Şiir her mevsimde yazılır.
Şimdi böyle bir kanı var,
Ancak söz konusu sen olunca
Bana bir haller olur
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!