İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Rahmani yollarda hummalıca yarış!
Durma bir an önce küslerle barış.
Alın terin olsun her daim helal!
Şakıyan dilin olsa bile lal.

Sevmeyi, ve sevilmeyi şiar edin!

Ahlar vahlar ile geçiyor şerefli namuslu adamın ömrü,
Yıkılıyor binbir zorlukla insanlık harcıyla inşa ettiği köprü.
Kesilmiş şah damarı kan kaybediyor ata yadigarı insanlık,
Yaka yaka bitirmişler zalimler elmas kıymetindeki kömürü.
Meslek edinmişler değerlerini kaybedenler insanlığı sömürü.

Sevdaların bazıları düşürür insanı nedamete,
Yıkar pembe hülyaları döndürür dünyayı kıyamete
Dua edilir içtenlikle sevgiliye ki çıksın selamete,
Sevmeyi bilmeyenler bile utanır gelir hidayete.

Sevdanın meşakkatli yollarını iyice düşünmek gerek,

Sen zalimsin, zalimsin, zalimsin!
Zalim olmasaydın, gönül topraklarımı etmezdin kurak!
Unutma hangi sıfatta olursan ol ölümdür son durak!
Gülmelerin her türlüsüne beni hasret bıraktığın için,
Senin de gönül tarlaların vakti geldiğinde olacak çorak!

Zifiri karanlıklardayım.
Önümü göremiyorum.
Sefilleri oynamaktayım.
Dostlarımı seçemiyorum.

Yarınım yok geleceğim meçhul.

Ömür miadım ha bitti ha bitecek!
El aleme gülünç etme beni!
Yirmilik paslı çivileri seni seven gönlüme çakma!
Beni bana bırakma!
Beni bana küstürme!

Sevda cenkleri, olur hezimetli,
Seven, sevdiğine canı gönülden olmak ister hizmetli!
Sevilen, sevildiğini anlar anlamaz,
Sevene karşı olmalı merhametli!

Sevda cenkleri, olur meşakkatli,

Oturdum yarin yün döşeğinde,
Huzur buldum sevda meclisinde.
Cennetlik olur insanlar,
Rahmani yolların neticesinde.

Seyrettim yari uzaktan,

Sevda dağlarının en vakarlı aslanıyım
Çakallar ve tilkilerin en korkulu rüyasıyım
Şeref abidesi olan insanların ise
Günlerce devam eden matem ve yasıyım

Sevda dağlarının şarıl şarıl akan çeşmesiyim

Sevdayı sormayın bana!
Zira çok çektim sevdadan yana.
Kabuslu gecelerim yetmezmiş gibi,
Az kalsın kıyacaktım bu tatlı cana.

Sevdayı anlatmayın bana!