İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Yarimi kaçırdım.
Yolumu şaşırdım
Asker polis gelmeden,
Ben bu işi bitirdim.

Koyunlar kuzuluyor

Yüzde dost kalpte düşman olanları,
Beni manevi değerlerle kandıranları,
Rollerini artist gibi mükemmel yapanları,
Havale ediyorum yerin göğün sahibine!

Beni çıkarları için boşu boşuna yoranları,

Kullanmaktan çok eskimiş yıpranmış bir bavulum vardı
Adını “Hayat bavulu” koymuştum,
Yaşadığım neşe ve sevinçlerimi, sıkıntı ve kederlerimi,
Her türlü gam ve kasvetimi işin kolayına kaçmadan, içine yerleştirmiştim.
Unutmamak için özellikle karşımda durmasını istiyordum.

Hasret kaldım yar ile kucak kucağa şirin uykuya,
Sevdası düşürdü beni dibi görünmeyen bir kuyuya.
Gönül müptela olmuşsa kanı tatlı birine aniden,
İster ki yaşadıkça her daim dizlerinde uyuya.

Hasret kaldı sevdalı mahmur gözlerim yari görmeye,

Hazırlıklı ol ey sevgili kardeş!
Ömür saatin ha durdu ha duracak,
Şeytani heves ve arzular sana en şiddetli şamarı vuracak.
Bu üçgünlük fani dünyada nasıl yaşamışsan,
Görevli melekler birer birer soracak.

Rahmani yollardan yoruldum deme!
Tali yollarda yolcu olmayı deneme!
Can ayrılmadan nazik bedeninden,
Nefsin şeytani heves arzularına yenilme!

Rahmani yollardan bıkıp usanma!

Ağılı hançerini saplama sineme!
Bilenmiş kılıçları yeniden bileme!
Meltemler ılgıt ılgıt eserken,
Nahoş olan bu sevdaya kötülük dileme!

Sana sevdalı gözlerime haşince bakma!

Meyledersen çok fazla fani dünya malına!
Şükredemezsin daima hal ve ahvalına!
Rahmani yollarda ihlaslı bir yolcu olursan,
Binmezsin asla ve asla şeytanın sandalına!

Ramazan, açların halinden anlamaktır.
Çok aciz olduğunun bilincine varmaktır.
Dünya nimetlerini acılaştıran ölümü,
İşin kolayına kaçmadan hatırlamaktır.

Resmettim aşkını,sevdasını gönül tuvalime,
Anlattım halimi,ahvalimi meşhur bir alime.
Gönül tuvaline aşklar resmedilmez deyince,
Sustu şakıyan dilim konuşamadı bir kelime.

Resmettim gamzeli yanaklarını yatak odama,