İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Kırlangıç misali yaparım yuvamı sağlam
Yarin bastığı her yer olur vatanım ve sılam
Özlemiyle her dolup taştığımda
Bilemem ki bende kalan kokusuyla nasıl dolam

Kırlangıç misali uçarım çok yükseklerden

Sevmeyi bilen yüreğim sancılar içinde,
Bilinmeyen hikmetler var Allahın işinde.
Seven sevdasını gizler yufka yüreğinde,
Kolay değil sevda yoluna baş koymak.

Sevda yolunda menzile ulaşmamak ta var,

Yalnızlığımı sensiz geçen gecelerle paylaştım
Mecnun misali bu sevda için çok çileler yaşadım
Yediveren gül oldum etrafıma kokular saçtım
Çok sevdalar gördüm yalnız senin sevdana bulaştım

Kolum kanadım yanıma düştü naçarım

Koşturdun daim beni son sürat peşinden!
Korkar oldum bana her gelişinden!
Asla ve asla hiç mi hiç mutlu değilim,
İçi boş “Ben de seni seviyorum” deyişinden!

Sen sen ol, güvenme fani dünyanın albenisine!
Sayılı nefesini ziyan etme malayani işlerine!
Derinden çektiğin ah ile vahların ve de keşkelerin,
Çomak soksun göründüğü gibi olmayanların çarkına!

Sen sen ol, sayılı ömür miadını rahmani yollarda dolu dolu yaşa!

Ondan başkasına tapmadım
Şeytani yollara sapmadım
Fani dünya nimetleri için
Kula kulluk yapmadım

Namerlerin yatağında yatmadım

Korursan şerefin arın,
Cehennem olmaz diyarın.
Velilerle komşu olursun,
Resulullah olursa yarin.

Korursan kendini şerden,

Kömür gibi simsiyah saçlarına düşmeden aklar,
Saplanmadan sevdalı yufka gönlüne oklar,
Karanlığa bürünmeden ay aydınlık sokaklar,
Şirin aklını gerektiği gibi kullan!

Mercanımsı dişlerin, birer birer çekilmeden,

Yapay sevgilerin döşeğinde debeleniyorum,
Bedenimin yorgunluğu geçmiyor tam aksine artıkça artıyor.
Dostun dostunu sattığını görüyor şaşırıp kalıyorum.
İnsanlığın çölünde bineğini kaybetmiş seyyah misali,
Kolum kanatım düşüyor yanıma.
Keşke insanlar eskisi gibi kıt kanaat geçinseydiler de,

Bölemedim kozlarımı seninle
Dost görünüyorsun ama alay ediyorsun benimle
Perişan ettin beni yetmezmi gayri
Bilemiyorum ne kastin var sevgimle

Keşke görmeseydim seni duymasaydım sesini