İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Ey sevgili!
Her celalli ve haşin baktığında,
Kurur dilim dimağım.
Baykuşlar mekân tutar
Sana sevdalı gönül otağım.

Her sevdalanan ister istemez, öder bedel üstüne bedel.
Sevdalanınca, bazı dostlar gün gelir olur eloğlu el.
Sevda, zemheri soğuklarında bile terletir insanı,
İster ki canı gönülden essin, her daim buz gibi yel.

Her sevdalanan ister istemez, çeker ha bire meşakkat.

Aşkın buz gibi suyunu doldurunca kalaylı su tasına,
İster istemez girdim günlerce süren sevda yasına.
İnsan sevdalanmışsa sevdadan anlamayan birine,
Canı gönülden ihtiyaç duyar has insanların usuna.

Aşkın tiridine bandırınca bayat helal ekmeğimi,

Gel, dinle beni usulce!
Sevda yakışır her gence.
Geceler uykusu gelmez
Aşk ve sevdası bitince.

Gel, geç otur karşıma!

Hava çok soğuktu.
Sokaklarda kimse yoktu.
Ve ben ne yapacağımı bilemiyor,
İçin için ağlıyordum.
Gök gürlüyordu.
Şimşek çakıyordu.

Dünya nimetlerini acılaştıran ölümü, her daim tefekkür et!
Sıkıntı ve kederin, gam ve kasvetin oldugunda, kendine yet!
Unutma asla ve asla, kefenin cebi yoktur!
Doldur gönlüne doldurabildiğin kadar rahmani sevgi ve muhabbet!

Sürmesin!
Sen sevdalı gözlere çekilen sürmesin!
Söyleyin ölesiye meftun olduğum o yare!
Kapısına gittiğimde, beni sürmesin!
11 Aralık 2000

Tarla faresi gibi, hayatımı kemire kemire bitirdin.
Eğitilmiş rahvan atlar yerine yabani atlara bindirdin.
Sen sen oldun bırakmadın menzil murad alayım,
Kalan sayılı ömür miadımı yaşamaya bezdirdin.

Uğursuzluk simgesi baykuşları tünettin gönül evime

Anne!
Hem bedenen hem ruhen çok yorgunum.
Öylesine yorgunum ki her yediğim içtiğim yavan geliyor bana.
Hiç mi hiç lezzet alamıyorum.
Özüm özüme küsmüş, damdan düşmüş gibiyim.
Hal ve ahvalim içler acısı.

Aldanma bu fani dünyanın albenisine!
Teslimiyet göster din gününün sahibine!
Ahiret için hazırlığın yok ise,
Yüzlerce kez, binlerce kez vur dizlerine!

Güvenme göründüğü gibi olmayanlara!