İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Ey sevgili sen gözlerimin en güçlü ziyası,
Sen dudaklarımın düşmeyen en ihlaslı duası,
Ve sen gönlümün en nadide refikasısın.

Ey sevgili sen hayatımın en manidar gayesi,
Sen sevdamın tarifsiz en üst payesi,

Ey sevgili
Sen gül dalına konmuş kelebeğim
Sen günahsız bebeğim
Sen iyilikleri yazan meleğim
Ve sen alın terim ve helal emeğimsin

Ey sevgili Allah Peygamber aşkına!
Gönlümün şatafatlı sarayını etme harabe!
Aşkın tohumlarını gönül tarlasına ektim habbe habbe.
Seni öylesine canı gönülden sevmiştim ki,
Şahittir buna Diyarbekir’de metfun yirmi yedi sahabe.

Ey sevgili arkadaş!
Sarıl dört elle yüce Yaradanın ipine!
Sadece canı gönülden şükret, yerin göğün sahibine!
Başkaları asla ce asla menzil murad aldırmaz sana
Dalma emin olmadığın suların dibine!

Ey sevgili benim olsaydın eğer,
Gamzeli yanaklarına muhammedi gülleri ekerdim.
Aşkın gergefinde desen desen, ilmek ilmek sevdanı işlerdim.
Nur cemalini yakından görmek için çok uzaklardan bile olsa,
Koşa koşa büyük bir içtiykla gelirdim.

Ey sevgili bir ricam var senden,
Hiç kimseyi koyma sıkıntıya!
Kürek çekme hiçbir an akıntıya!
Öyle bir sevdaya düçar ol ki,
Aşkın muhal vermesin sarsıntıya!

Ey sevgili canan
Sana gelen yolları arşınlamaktan yoruldum
Kurumuş yaprak misali yerlerde savruldum
Bana her celalli ve haşin baktığında
Yaşarken her daim kahroldum

Ey sevgili,
Duyarsan şayet,öldüğümü,
İhlasla oku bir fatiha,
Duyarsan şayet,gömüldüğümü,
Dağıt taziyeme gelenlere raiha.

Ey sevgili gitme gel seni sana anlatayım!
Sen, zemheri soğuklarının sımsıcak döşeğisin,
Sen, er meydanında bükülemeyen er oğlu erlerin bileğisin
Sen, şeref ve namus abidesi ninelerin bembeyaz neçeğisin,
Ve sen, gözleri yaşlı, fakir fukaranın en rahmani neşvesisin.

Ey sevgili insan!
Sen sen ol, gösteriş ve riyadan uzak tut kendini!
Ne kadar mahir olursan ol yenemezsin iblisin fendini.
Gümbür gümbür akan gönül tarlalarını sulayan pınar ol!
Ama taşırma sevmeyi şiar eden insanlarının sabır bendini!