İbrahim Coşar Şiirleri - Şair İbrahim Coşar

Sevmek cesaret ister sevilmek büyük olay
Sordun mu baktığın göz aktığın kalp ne halde
Serçe kuşu misali, kaçıp gitmek çok kolay,
Gördün mü baktığın göz yaktığın kalp ne halde

Kim nereden bilecek diken denen budağın

Giderken alıyorum gözlerini yerinden
Gözlerime gökyüzü yapmışım gözlerinden
Ben kâr etmiş bir dede, sevgi kazançlı şair
Torun aşkıyla döndüm İstanbul seferinden.

O küçücük gülüşler kavlağan kadar serin

Sorsam nefes ne içindir?
Her nefes bir can içindir.
Gökten yere, yerden göğe
Hepsi heyecan içindir.

Bilmek insanı dik tutar,

Gökyüzünde yıldızlar sessiz sessiz akarken
Seni yar sandığımı nereden bilecekler
Gözlerinin içine gizli gizli bakarken
Gönlümün yandığını nereden bilecekler

Sis düşen resimleri okşayan ellerimin

Yorgun gözler umutsuz bakınırken yarına
Vardılar efsunları kaybolmuş baharına
Her yenilgiden bilgi, hatadan tecrübeyi
İmbikten geçirerek doldurdu ambarına

Sabrı çileler için ilaç eyledi zaman

Biz ki; Ayrı kentlerin çocuğuyduk, ağlayan
Hayata ıslak gözle baktık zaman içinde
Biz ki; Ayrı dağların sularıydık, çağlayan
Damlaydık, dere olduk, aktık zaman içinde

Denizlere karıştık, bulut olduk, dolandık

Vatan için göğsünü kurşuna siper eden;
Adsız kahramanların kanı 30 Ağustos…
Bayrağa sarılmadan şehit olarak giden;
Peygamber komşusunun canı 30 Ağustos…

Koca imparatorluk yavaş yavaş ölürken

Sıktığınız kurşunun adresinde çocuk var,
Minicik bedenleri öldürmeyin abiler.
İnsana huzur vermez çiçeksiz gelen bahar,
Çocuklar bir çiçektir, soldurmayın abiler.

Bu gün onlar, yarınsa; senin kızın oğlun,

Seni
Öylesine kabullenmiş ki bedenim
Düşünmesem beynim,
Görmesem gözlerim,
Adını anmasam dilim
Sevmesem yüreğim

Dinle bak Kürt kardeşim, sadece sen değilsin
Hayatın acımasız kıskacında kıvranan
Hiç kimse istemiyor o dik başın eğilsin
Sadece sen değilsin Nemrut odunda yanan

Sadece sen çekmedin bu ömür törpüsünü