İbrahim Coşar Şiirleri - Şair İbrahim Coşar

Anılardır günü düne bağlayan;
Maziye varacak yolu sağlayan;
Yılları ardına yığdığın zaman,
Anılar, seninle gülen, ağlayan.

Anılarda yaşar bütün gençliğim;

Sendin bütün gün boyu otağımda dolaşan,
Ey rüyam, ey hayalim, şair kendi yasında!
Sendin gece uykumun en derin ortasında,
Tenden sızan ter gibi yatağımda dolaşan…

Hep gördüm, hep yaşadım, bir kere tutamadım;

Bu genç nesil bilmiyor nasıldır savaş yeri,
Anlattık belki, lakin iyi dinletemedik!
Milletin atlattığı onca badireleri
Ya doğru anlatmadık ya da anlatamadık!

Dedemizden dinledik lider cesaretini,

Kuşlar kondukları dala güvenmez
Ben sana güvendim ayrılmaz sandım.
Kuşun güvendiği kanatlarıdır
Ben kanatsız kaldım yürekten yandım.

Su yürümez imiş kurumuş sapta

Aşk nedir bilir misin? Aşk ateşi yakan kor!
Aşk, güneşin gözüne çıplak bakmak demektir.
Sonra gözler bakan kör, yorgun kalpler akan kör;
Aşk, bir bilinmezlere doğru akmak demektir.

Birdenbire dışına vurur gizli telaşın,

Aşk denilen duygu kolayca bitmez
Hangi bıçak gönül bağını keser
Seven sevdiğini bırakıp gitmez
Gözler sevdim derse dil neden susar

Keyfini çıkarsan aşk denen hazın

Kimse bilmez kimsenin ne için içtiğini
Bir anlam veremezler bu kadar dağılmana
Kimse bilmez hayattan ne için kaçtığını
Dilinden dökülenin altında derin mana
Göremezler gözlerin alevler saçtığını

Sen gitsen de aşkın kalır yorgun kalbimde
Aklım seni düşünür yüreğim hasret sana
Şartlarım eşit değil gurbet ile harbimde
Çaresiz bir mecnunum ne olur anlasana

Böylesi aşk yaşamak inan bir ilkti bende

Sevmek cesaret ister sevilmek büyük olay
Sordun mu baktığın göz aktığın kalp ne halde
Serçe kuşu misali, kaçıp gitmek çok kolay,
Gördün mü baktığın göz yaktığın kalp ne halde

Kim nereden bilecek diken denen budağın

Giderken alıyorum gözlerini yerinden
Gözlerime gökyüzü yapmışım gözlerinden
Ben kâr etmiş bir dede, sevgi kazançlı şair
Torun aşkıyla döndüm İstanbul seferinden.

O küçücük gülüşler kavlağan kadar serin