Huzursuz Gezgin Şiiri - Kasım Kobakçı

Huzursuz bir gezgin, asla yerleşemez,
Sakin limanlarda, bir an bile dinlenemez.
Her dinginliğe, bir fırtına çağırır,
En sakin denizde, dalga olur bağırır.
*
Gel, hangi bahaneyle olursa olsun gel,
Tartışmanın fitilini ateşle, kaos bulsun,
Niyetin kargaşa, meydanlara su dolsun,
Her zaman bir neden, bir çatlak ses var.
*
Sözler çarpıtılınca, öfkeyle bilenir,
En küçük anlaşmazlık, bir savaşa evrilir,
Sabır taşı çatlayınca, toza çevrilir,
Garip bir zevkle, ortalığı geriyor.
*
Nifak tohumu eken, rahat durmaz,
Dedikodunun zehri, beni bitirecek,
Sessiz kalanı bile, isyana sürükler,
Hep bir yerden birinden, sorun arıyor.
*
Dostlukları bozar, sonra kenara çekilir,
Yarattığı yıkım, zevkle seyredilir,
Herkesin neşesi kaçtığında, eğlenir,
Keyifli tebessümle, yeni avına yönelir.
*
Barış onun için, en büyük hapishanedir,
En sağlam köprüleri, ateşe verir,
Uyumun olduğu, her yeri dağıtır,
Hep bir yerden birinden, sorun arıyor.