Dünya Huzursuz Şiiri - Ömer Yıldız 5

Şu alemden göçenden beri
Ümmet huzursuz çöl huzursuz
Alemlerin rahmet peygamberi
Gülü solan bülbül huzursuz

Sen gidince tadımız kaçtı
Aşıklar mecnunlar huzursuz
Akan dereler göller kurudu
Dicle fırat hürmüz huzursuz

Dünyayı sardı fitne ateşi
Kardeş kardeşe kan bulaştı
İnsanlar mevsimler değişti
Gün aylar seneler huzursuz

Ümmetin uyur gezer perişan
Hastadır beden benlikten
Uzaklaşmış gayesi özünden
Beden huzursuz ruh huzursuz

Nice sırlar saklı kainatta
Hu derdi rüzgarda yağmurda
Toprağa suya düşen cemrede
Tohumlar fidanlar huzursuz

Senki kıtalar arası dolaşan
Mekkeden medineye hicreden
Kimsesize yetime kanat açan
Mescid-i aksa kudüs huzursuz

Savrulup gitti yer yurtlar
Taş üstüne taş koymadılar
Anaların feryadı duyulmayan
Kasbalar köyler huzursuz

Kutsal topraklar hak dendi
Yerler gökler inim inledi
Kurt sarınca yeşil yaprağı
Cümle alemi dünya huzursuz.