Hüzün Süzülür Şiiri - İdris Cihan

Hüzün süzülür

Yine duman duman göz görmez
Efkar bürünmüş, baçası tütmez
Baş pınarın başında ,yarin gelmez
Damla damla gelir, hüzün süzülür

Bir çeşme olmuş akıyor sabırtaşı
Neredesin ay yüzlüm,gönlümün sevdası
Derdimin dermanı olur,dilimin kelamı
Damla damla olur, Gurbet süzülür

Yollar dar ,insan zor geçiriyor
Kahve de ağaları, çay içeriyor
Asma üzümleri ,gönlümü deliyor
Damla damla doldu, kokular süzülür

Seni unutmak yok yaşadığım süre
Bir gün kavuşuruz söz verdiğim yerde
Bir tane mısır, birde dondurma elinde
Damla damla geldi,ömür süzülür

Asma yaprağı, üzümü koruk olur
Bağları bostanları toprağı corak olur
Hatıraları var derdime derman olur
Damla damla canlandı,hatıralar süzülür.

Güzel çıkıyordu buranın suyunun çayı
Bitmez oldu artık otlar kurudu dağı
Akşam üstü düşer düşlerimin ışığı
Damla damla kurudu,düşlerim süzülür

Mart ayı yaklaştı, karlar eriyor
Gönlümü yine hasret deliyor
Seni toprakla, sular sarıyor
Damla damla yağar ,yaşlar süzülür.