Hüseynim diye Şiiri - Murat Acer

Al kanlara boyadılar Hüseyni
Kerbela çölünde kestiler suyu
Kırdılar o en mukaddesimin soyunu
Ağlar Zeynep anam gardaşım diye

​Zalimler kuşattı nurun neslini
Yezitler unuttu Resülün aslını
Gökler giydi bugün matem yasını
Ağlar rubab anam hüseynim diye

​Fıratın kenarı feryat figandır
Fatma anamızın kalbi virandır
Zulmün elindeki keskin bıçaktır
Ağlar Fatma anam hüseynim diye

​Garip Murat der ki canlar yandılar
Mümin olanlar kullar hep ağladılar
Zalimler bu zulmü reva gördüler
Ağlar hak diyenler hüseynim diye

​Zeynep feryat eder gardaşım diye
Unuttunuz mu atası Muhammet diye
Kana buladılar Bebek Ali asgeri bile
Ağlar ehli beytin hüseynim diye

​Oklar saplanırken gül bedenine
Biat etmedi hiç dünya ehline
Kurban olayım senin gül bedenine
Ağlar yer gök bile hüseynim diye

​Medine yolları büründü yasa
Müminler boğuldu kedere gama
Gönüller gülermi birdaha asla
Ağlar Mekke medinem hüseynim diye

​Ali ekber düştü atın sırtından
Zalimler vurdular kundak ehliyken
Koptu bir fırtına dinmez derdinden
Ağlar tüm melekler hüseynim diye

​Askerler dizildi mazlum karşısına
Bakmadılar hiç o gözün yaşlarına
Güneş feryat etti dünya başına
Ağlar taş toprak hüseynim diye

​Kasımın kınası yandı kan ile
Gitti o canlar hep ulu şan ile
Ömürler tükendi ahü zar ile
Ağlar fırat nehri hüseynim diye

​Susuzluktan yandı ağzı dilleri
Kurudu bağların gonca gülleri
Bağlandı hüseynin ulu yolları
Ağlar yollar bile hüseynim diye

​Zulmün sarayları yıkılır bir gün
Mazlumun ahları sorulur bir gün
Hesap mahşer günü kurulur bir gün
Ağlar yazan kalem hüseynim diye

​Hasanın gardaşı canım Hüseyin
Gönüller sultanı pirim Hüseyin
Yoluna can feda canım Hüseyin
Ağlar açan güller hüseynim diye

​Ehli beyt sevgisi candadır canan
Onların aşkıyla tutuşup yanan
Lanet okur elbet yezide her an
Ağlar sitemlerim hüseynim diye