Hükümsüzdür Şiiri - Murat Acer

Korkuyorum bazen kendimi anlatmaktan
İçimde kapkara bir gece gibi hislerim
Yorgunum aklımın yokuşlarını çıkamıyorum
Binlerce sitem saklıyorum kalbimdeki mezarlara
Issız bir kente dönmüş sessiz çığlıklarda boğulmuş
Tarifsiz acı gibiyim iyi değilim anlatamıyorum

Her türlü musubeti yaşadım şu kısa hayatımda
Çoğu zaman yorumsuz kaldım
Çoğu zaman Altan aldım
Sahte kişilikler bencil menfaatler
Yalanlar dolanlar kumpaslar oyunlar
Birde aşkın gerçekliğine inanmadım
Kimse kimseyi gerçekten sevmedi
Vuslatın yolları hep kapalıydı

İçime çektiğim onca hüzün varken
İhanet bıçaklarıylada saldırıya uğradım
Benim hiç Mert düşmanım olmadı
Kimi sırtımı dönmemi bekledi
Kimi yollarıma çukurlar kazdı
Duygularım kör sözlerim Lal oldu
Ondan sitemlerim kağıtlara sığmadı

Boyumu aşan kederlere daldım
Kalabalıklar içinde hep yalnız kaldım
Güller ektim saksılarca
Menekşeler
Karanfiller
Büyütüp kokularını alamadım
Hep yarımdım hep yarınsız
Kendi toprağıma bile tutunamadım

Gönlüm kurudu yalanlardan ihanetlerden
Ben bir kendime şifa olamadım
Bir nedenle geldim dünya ya ama uyumsuz kaldım
Kendi yaralarımı saramadım
Menfaatlere yetişemedim
Hep verdim hep eksildim
Kendimi tamamlayamadım

Şimdi geriye dönüp baktığımda
Hiç birşeye değmezmiş diyorum
Ama sonradan gelen pişmanlıklar herzaman
Faydasız kaldı
Şimdi hatalarımı boynumda bir kolye gibi taşıyorum
Geriye dönsem yine bukadar aptal olurmuydum bilemem
Evet Bir bedenin içinde bir can taşıyorum
Ama yaşıyormuyum bende bilmiyorum

Gönül dolusu şiirlerim anlamsız kaldı
En derin sözlerim çaresiz kaldı
Ruhundan kan damlayan kalemim
Ellerimde perişandır
Benden sonrakilere emanetimdir
Boşa giden ömrümün ahlarını
Bırakıyorum katillerime
Ahrette hesabımvar
Aflarım ise hükümsüzdür