Hüseyin Yanmaz Şiirleri - Şair Hüseyin Y ...

ne kadar acımasız karanlık bir gece
sanki yetim kalmış güneş unutmuşum hayallerimi
duvar diplerinde
uzak kalmışım yarınlara birikmiş acı hüzün ve gözyaşı içimde
öylesine dalmışım ben derinlere.

Hasrettin vurmuş bağrımı deler
Her gece hayalini kurarım
Dağ taş demeden
Ararım seni.

Geceler neden hep suskun

Son tutuşundu sanki
O gün o gece elimi
Çekip aldın benden elini
Boş kaldı şimdi ellerim
Oysa ki ne çok sevmiştim seni

Gurbet elde yıllar boyu
Süründüm durdum köşe bucak
Yollarında yürürken adım adım
İçime kin ve nefret düştü gurbet

Seninle tanıştığım gün

gecenin bir vakti
ucurumun kenarında buldum kendimi
içimdeki duygular dönüştü
birden bire nefrete.

kalmadı ne özlem nede bir sevgi

dağılın hüzünlerim baş ucumda
ben anneme koşayım.

dualarım kabul oldu
bak karşımda duruyor annem.

Senden ilk defa ayrıldım
Sokaklarda İnan çok bayıldım
Ağlamakta inan artık yoruldum
Sen ağlama canım anam

Dertler sarmış her yanımı

seni gördüm
denizin dalgalarına kapılmış soğuk düş gibiydin
yıldızlar uzaktı sanki geceme.

ve ben o gece yapa yalnızdım
ayaklarım dolandı bir birine

Ellerimi açtım gökyüzüne baktım
Baktım ki seni görürüm diye
Ne seni görebildim ne de kendimi

Bir güvercin oldun uçtun elimden
Arıyorum seni gök yüzünden

Ben senin en çok huyunu sevdim sevgilim
Bana tutkunluğunu beni çok sevmeni
Önce aşka çağıran sonra dinlendiren
Bana her zaman dost her zaman sevgili
Bir pınar sıcaklığın,da verdiğin bir bardak su
Nice güzellikler gördüm ben yer yüzün,de