Hüseyin Yanmaz Şiirleri - Şair Hüseyin Y ...

Senden ilk defa ayrıldım
Sokaklarda İnan çok bayıldım
Ağlamakta inan artık yoruldum
Sen ağlama canım anam

Dertler sarmış her yanımı

seni gördüm
denizin dalgalarına kapılmış soğuk düş gibiydin
yıldızlar uzaktı sanki geceme.

ve ben o gece yapa yalnızdım
ayaklarım dolandı bir birine

Ellerimi açtım gökyüzüne baktım
Baktım ki seni görürüm diye
Ne seni görebildim ne de kendimi

Bir güvercin oldun uçtun elimden
Arıyorum seni gök yüzünden

Ben senin en çok huyunu sevdim sevgilim
Bana tutkunluğunu beni çok sevmeni
Önce aşka çağıran sonra dinlendiren
Bana her zaman dost her zaman sevgili
Bir pınar sıcaklığın,da verdiğin bir bardak su
Nice güzellikler gördüm ben yer yüzün,de

Resmini astım duvara
Hem baktım hem ağladım yana yana
Senden bana bir hatıra resim kaldı
Oda duvarda asılı kaldı

Öyle güzel duruyorsun

Bu yalan dünyayı
Dolandım durdum seni bulurum diye
Dizlerimde derman bile kalmadı
Ne bir gören nede sesini bir duyan olmadı
Pencereme konan kuşlara sordum onlarda yok dedi

Sen gittin gideli
Yüreğime hüzün düşüyor

Ne kışlar bahar
Nede baharlar kış
Delicesine eser durur rüzgar

Sensiz
Yaralıyım ben
Resmine bakar ağlarım

Bağrımda dinmez acın
Acıtıyor içimi ayrılık

17 Ağustos 1999, saat 03:02'de
7.4 şiddetinde büyük bir deprem,

Salladı dağı taşı evimizi beşik gibi
Ayırmadı hiç yaşlı genç zengin fakiri,

benim adım ne toprak
ne gökyüzü nede güneş.

yıllardır sorar dururum kendi kendime
nedir benim adım diye.