Çok özledim seni çok
Her gün ağladım
Hasretinle özleminle
Gözlerimde yaşlar
Bir gün olsun dinmedi
Ne sıkıntılı bir dünya
yukar,da masmavi gökyüzü
aşağıda ayrılıklar
birde kara kara
düşünceler
Ellerimi açtım sana Allahım
bu kötü günde koru bizleri
güne başlarız besmele ile
dualarımızı kabul et Allahım
bizi yoktan var eden sensin
Sen beni bırakıp gittiğin zaman
Hatırlıyor musun giderken
Bir kırmızı gül bırakmıştın bana
Bıraktığın gül sensiz nedense açmıyor
Senin yokluğuna gül bile dayanmıyor
Şimdi ben buralardan gidiyorum
Hem de çok uzaklara,
Seni ne kadar çok özlediğimi
Anlatmak için çıkıyorum dağlara,
El elin üstünde beden toprak üstünde
resmin duvarda süsler üstünde
evler bana sanki hapis hane
varsın senin olsun bu yalan dünya
değdi yüreğime derinden bir ok
buralarda dağlar hep karlıydı sensiz
gecelerim soğuk geçti hep sensiz
uzundur geceler sabah olmuyor
senin yokluğuna alışamadım.
sensiz hep küskün kaldım bu dünyaya
kahroldum sensiz kalem perişen
ben pare pare
uçamaz oldum
kanadı kırık kuşlar gibiyim.
kara toprak
vurun dağlar vurun karlar düşsün üstüme
içim yanıyor buz tutsun tenim
bitsin çilem
bir sessizlik var bugün gökyüzünde
insanlar sessiz
hiç sevemedim ani gitmeleri
sessizlik sinmişti içime.
içimdeki ses
anlatıyordu bana
ölümü!




-
Hüseyin Çubuk
Tüm YorumlarÇok güzel bir çalışmaydı..
Kutluyorum samimi yürek sesinizi..
Tam puanımla.. (Antolojimde)
Saygı ve Selamlarımla
HÜSEYİN ÇUBUK