gidenlerden haber yok
gel değme yarama
uzaklarda geldim yorgunum
toprağa düşen yüzüm nerde
çekilin bulutlar
Dün gece seni düşündüm
denizin kıyısında
gemiler gidiyor ardı ardına
sen yoksun
boynumu büktüm
Kar yağar ince ince
sarar beni düşünce
birden seni görünce
kardan resmini yaptım
ben yorgun hayat yorgun
çok geceler
gözlerim takıldı yıldızlara
çaresizlikler içinde başladı öyküm
ellerimde hatıralar gözlerim dalgın
usulca söyler dururum öz geçmişimi
Kara sevda acıtıyor yüreğimi
Sensiz kaldığım geceler
Neler çektim sensiz neler
Haberin varmı
Senin için
bir kağıt parçasına
adını yazdım
okurken tutuldu dilim.
kafamı kaldırıp gökyüzüne baktığımda
konuşur gibiydi sanki gözlerin.
akşam olur tek tek gider gemiler
boğazım düğümlenir o an
başlar çilem
ağrı vurur göğsüme
gözlerim ağlar
ben ölürüm
gözlerim nemliydi dün gece yine
seslendim yalnızlığıma
gözümde süzülen bir kaç gözyaşım
değdi kara toprağa.
gözlerim yollarda düşlere daldım
Ellerim boş yüreğim yanık
Arıyor gözlerim seni
Kuş olup uçtun
Kollarım da
Ateş olup yaktın
Yüreğimi
Yine geldi matem günü
Ah Hüseyinim vah Hüseyinim
Yine yandı yüreğimiz
Ah Hüseyinim vah Hüseyinim
Kerbelayı anarken içim yanar




-
Hüseyin Çubuk
Tüm YorumlarÇok güzel bir çalışmaydı..
Kutluyorum samimi yürek sesinizi..
Tam puanımla.. (Antolojimde)
Saygı ve Selamlarımla
HÜSEYİN ÇUBUK