Hüseyin Varyeter Şiirleri - Şair Hüseyin ...

Bir bir düşüyor yapraklar,
Adına Eylül diyorlar...
Dalında duramadığı belli,
Olgunlaşıp sararıyorlar!

Yaprak gibi midir insan?

.Ramazanda:

İftar akşamları,
Kulluğa sevinç.
Sahur da,
Yeni oruca heyecan.

Yaradan!
Bir aya,
Bin ayı saklamış.
Uyanık olan kulları,

Gözlerin beni benden aldı bitirdi,
Ellerin beni benden aldı götürdü,
Gönlüm seni seviyor ebedi!
Bu can bu bedenden gideli.

Yanıyorum ateşler içinde

Kimse kimsenin kabrine,
Ayağını bile sokamaz.
Kimse kimsenin kabrinde,
İstese de yatamaz…

Yanındadır arkadaştır ameli.

Senin de kâlbin çarpıyor mu bu gece?
Yalnızlığın neresindesin bana söyle?
Beni sevdiğin aklına geliyor mu?
Ben hep seni sevdiğimi anıyorum bu gece...

Bazen titriyor sesim söylerken ismini.

Sen gidince,
Yalnızlığın!
Evin her köşesinde...

Öldürmüşsün gönlünde,
Sen anayı babayı!
Gözün görünce aklın gelince,
Anlayacaksın yaşamayı…

Bir gün yalanmış,

Nârın Nur olur,
Kulun teslim olunca.
Kulun yâr olur,
Sana aşkı duyunca…

Toprağı bol olur,

Sen yoksun,
Ne eyleyim,
Baharı yazı.
Sen yoksun,
Ne eyleyim,
Kemanı sazı.