Hüseyin Varyeter Şiirleri - Şair Hüseyin ...

Kimse durmuyor sözünde,
Kalmamış samimiyet!
Doğruluk dürüstlük,
Erlerde bilinirdi hep…
Nerde erlik yüreklilik?
Sevgi! Menfaatle duyulmuş,

Bir bir düşüyor yapraklar,
Adına Eylül diyorlar...
Dalında duramadığı belli,
Olgunlaşıp sararıyorlar!

Yaprak gibi midir insan?

.Ramazanda:

İftar akşamları,
Kulluğa sevinç.
Sahur da,
Yeni oruca heyecan.

Yaradan!
Bir aya,
Bin ayı saklamış.
Uyanık olan kulları,

Gözlerin beni benden aldı bitirdi,
Ellerin beni benden aldı götürdü,
Gönlüm seni seviyor ebedi!
Bu can bu bedenden gideli.

Yanıyorum ateşler içinde

Yağmur damlaları,
Camlarda saçaklarda.
Sevinci duyuluyor,
Bitkilerde ağaçlarda...
Serinliği geliverdi,
Yüzlerde tenlerde...

Kolay gizliyordun sen yüzünü,
Pandemi bitti ,masken düştü!
Ne balolara katıldın aklınca,
Ne gönüller kandırdın da,
Eline ne geçti yaptın da?
Kolay gizliyordun sen yüzünü,

Gün;
Güreşten çıkmış pehlivan!
Öyle yorgun,
Öyle düşkün.
Heyecanı yenilgiye,
Sevinci boşa!

Güneş ardında batıyor dağların,
Akşamlar erken oluyor burada!
Geceler karanlık ve de sessiz,
Sensizlik haykırıyor hep burada!

Hasret kol geziyor gönülde,

Seni sevdalım yaptı şu gözlerim.
Hayatımın mihrabına dikti de seni…
Gündüzüm oldun,gecem de benim.
Anladım bu aşkla sevdim seni…

Karşıma kim çıktıysa değişmedim ben sana.