Sensiz zaman geçmiyor,
Batıyor akşamları hep güneş.
Özlem doluyor gönlüm,
Hasretin çekilmez oluyor...
Ayrılık bize de vurdu,
Taa uzaklarda biri var,
Çağrılan bu bakışlarla...
Beklendikçe artar hasret!
Özlem koşar gönül’e,
Özlenen yaklaştıkça...
Coşkun! Gönül’e,
Beykoz tepelerinde,
Boğaza kuş bakışı,
Mihrabat korusu!
İnsanın bu güzelliğe,
Dili tutulacak doğrusu…
Boğaz!
Solgun yüzün!
Donuk bakışların…
Yalvarıyor sanki,
Haykırışların…
Uzanan ellerinle,
Hatırlıyor musun?
Seninle,
Buluşmuştuk bir gün.
Biraz geç gelmiştin,
Bululuştuğumuz yere.
Gene de ben kızamamıştım,
Ölümde! Saniye şaşmaz zaman.
Olmaz bir fazla nefes sayısı..
Can terk eder bedeni,
Ruh! Yükselir artık göklere...
Onu ya RAHMET meleği alır,
Yada AZAP meleği takar koluna...
Mevsim kış ama hayat sımsıcak!
Varsa sıhhat&sağlık birde huzur,
Haz veriyor insana böyle yaşamak.
Nedense yıllar geçiyor ah çabucak...
22.58 /Çarşamba
30Aralık2009
Rolün aptal bir aşık,
Yiyeceğin sadece kazık.
Bekliyorsun ki mutluluk,
Bu beraberlik abuk sabuk…
Saygı sevgi kuş olmuş,
O benim torunum!
Hayat dolu gülücükler,
Yüzünde...
O benim torunum!
Yaşamaya çağıran bakışlar,
Gözlerinde...
Sana ulaşamıyorum,
Öğretmenim...
Benden önce
Öpmesin kimse seni
Öğretmenim...
Sana koşup,




-
Coşkun Arslan
-
Ebru Ercan
-
Abdulvahap Yektir
Tüm Yorumlarguzel eser
kutluyorum kaleminizi ve sizi.tüylerim ürperdi inanın çok güzel yüreğinize sağlık...saygılar
Tebrikler üstadım.gönlüne sağlık iyi günler dilerim...tam puan