KÂĞITTAN ADAMLAR
Yavrum bak
İyi dinle beni
Şimdi uçurtma yapıyorum sana
Sadece tatlı bir rüzgâr çıktığında uçacak
Kardelen
Bir çocuğa bir şey olduğunda,
Hele bir kız çocuğuna,
İçim yanıyor, içim.
Sonra gözümün önüne geliyor bütün resim;
Anası yandı, babası yandı biliyorum da,
Kayık
Ben bir kayık olsaydım
Şöyle mavi bir göl kenarında
Öyle motorlu falan değil
İki tahta kürek yeterdi bana
Kanayan yaralarımı ziftleselerdi
KAYIP
Hayat kayıp bedenlerle doludur
Sen kaybettiklerinle yaşarsın
Her şey can değildir bu dünyada
Her söz onun eseri değildir
Kefen
“Yakışıklı çocuk değil mi?”
Bugün çok daha güzel,
Peygamberimize komşu oldu çünkü
O gördüğün yakışıklı, Seydişehirli Şehit Polis Emre,
Bu çocukların hepsi güzel, hepsi genç ve yakışıklı,
KELAM
Ağlattı sonunda beni güldüren
Dünyamı başıma yıktı kelamın
Gidişin değildi beni öldüren
Aşkımı diri diri yaktı kelamın
Kaç yemini bozdum
Her seferinde döndüm kendime
Her seferinde elimde bir sepet sitem
Dağıttım durdum
Çözemedim hiç bir zaman
Kelebek
Bir kelebek uçuyor
Ne zamandır gönlümde.
Kanadını acıyor
Gözlerimin önünde.
Kelime
Eğer bir kelimeysen
Her cümlede anlamın farklı
Yerinden emin ol
Her zaman varsın
Arada sırada bahsin geçerse
KEMSÖZ
Yazdığım binleri aştı da lakin
Söylenecek sözüm daha bitmedi
Anladım yazmak da değilmiş tekin
Halimi anlatmaya cümle yetmedi




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!