İnsafın kurumuş yazık ki yazık
Göz göze verdiğin sözde mi yalan
Ben seni etmiştim yüreğe azık
Yattığın omuzlar dizde mi yalan
İNSANOĞLU
Ne duygular vardır insanoğlunda
Gül yüzünü neşe ile doldurur
Gitmez ise eğer isler yolunda
Hüzün hâkim olur rengi soldurur
İntizar
İçindeki sevgiyi ipe serip de,
Boynuma dolasan yine dönemem.
Yedi düvel kokulu çiçek derip de,
Yoluma belesen yine dönemem.
Zalim ol bu dünyada acıma hiç kimseye
Acırsan sen acınacak hallere de düşersin
Doldur akçeni doldur sen doldur ki keseye
Kesen doluysa eğer paşa gibi yaşarsın
İSTANBUL GİBİSİN
Şimdi sen boynumda haliç gibisin,
Yürüttün kalbime gemilerini,
Ulubatlı elinde kılıç gibisin,
Sen vurdun üst üste darbelerini.
İYİYİM BEN
İyiyim ben iyiyim
Yok, yok iyiyim ben
Biraz boğazlarım şişmiş
Şu kuru öksürüğü de hiç sevmiyorum
Yo çok yüksek değil zaten ateşim
Izdırap
Yıkıldı sarayım, Ah! Gönül tahtım,
Böyle mi olacaktı bu kara bahtım?
Duysun bütün dünya, olsun ki ahtım,
Bir daha yüzüne, bakmayacağım.
Kaçak
Sen kaçaksın
Biliyorum
Hem de en kuytusunu yüreğimin
Kapıp kaçmışsın
Yok getirme istemiyorum artık
KADER
Bilirsin varlığın ilkbaharımdır
Yokluğun ruhumu kışa döndürür
Gidişin efkârım hem de zarımdır
Gelişin her şeyi hoşa döndürür
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!