Örüğünü söken beygir
Yazı yaban dar eyliyor.
Sulu şeyler süzen kevgir
Kaba şeyler var eyliyor.
Beraberce düğme delik
Kart yürekler aşık olmaz
Nefis ister bakma kalbim.
Böyle aşkın tadı kalmaz
Düzenini yıkma kalbim.
Coşkun kalpte bitmez heves
Beleşçiler kadar, emekçilerde,
Emeğine sahip çıkması gerek.
Bu günlerde değil, belki ilerde,
Beleş anlayışı yıkması gerek.
Hakkı bulan varsa ona bakmalı,
İnsan da insana muhtaç olurken
Bahanesi olan başlar dırdıra.
Komşunun külüne muhtaç denirken
Bazı umarsızlar alır gırgıra.
Bu dünyada her şey bağlı diz dize
İpe asılanı çamaşır sanma
Bedenimi tek tek sermişler ipe.
Her sallanmasında sakın aldanma
Kulaklarda da sallanır küpe.
Üzüntü doğurur yaşamım derdi
Kurnaz akılsızlar, arsız ve yüzsüz,
İşi yüzsüzlüğe sokar tanımaz.
Uslu akıllılar, durursa sessiz,
Millet sessizlikten bıkar tanımaz.
Kurnazlar itibar görüyor halkta,
Gafillerin pişman olduğu yerde,
Mazlumlar perişan olur be gülüm.
Güçlüler de en son düşünce derde,
Bil ki asla adam ayırmaz ölüm.
Gafil eğlencesi halka zulümdür,
Her an değerlidir, öğren sen bunu
Yaşam devam eder sona kalırsın.
Zaman akıcıdır işin kanunu,
Yolculuk bitince, donakalırsın.
Öğrenenler anlar işlem nasıldır
Hayatta ne kadar varsa başarı
Nedendir bilemem, bana küsmüştür.
İçimdeki cevher çıkmaz dışarı
Belkide ölmüştür, ondan susmuştur.
Her işte akamet, kader mi yoksa,
Dünyaya bağlanıp kopmayan gönül
Genç için neyse de sana ne oldu?
Nefsin yollarından sapmayan gönül
Rabbım Allah diyen cana ne oldu?
Çağlar boyu insan, eğitilmekte
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!