Geçen zaman heran tükenir ama,
Ruhumda sayılar artıyor bir bir.
Görmem diye ittim kafamı kuma,
Zihnimde ışığı söndürmez zifir.
Eskiyen bedenin görünür dıştan,
Faydasızlık akar yırtık parçadan,
İşte bütün yaşam bundan ibaret.
Kimse etkilenmez zayıf façadan,
Ne kaldıysa geri ondan ibaret.
Ben halâ olmadık hayeller kursam,
Ey ozan! Aşk varken dertten bahsetme,
Yaşam tozpempemiş! Boş ver kederi!
Alemin derdini görme, hissetme,
Dertlenmek kiminin, müzmin kaderi!.
Gözünü kaparsan görmezsin bir şey,
Yaz, demesi kolay, yazması zordur,
Okur, zannederki, aynı konular.
Derdi anlatırsın, fazlası vardır,
Sanmam derman ola eski anılar.
Herkes meşrebince anlar anlatır
Üst üste oluşan bütün afetler
Daha da artıyor gitmiyor gibi.
Toplumsal bozulma ve felaketler
Sönüyor ocaklar tütmüyor gibi.
Ormanlar yanıyor, seller vuruyor
İnsan yaşlanınca eskiyi özler
Halbuki yaşanan yenidir yeni.
Geçmişten hayaller ararken gözler
Aranan hayal de anıdır anı.
Çok yolcu gemisi gelir limana
Bir zamanlar, bir zamanlardı
O günleri yaşayanların sevinciydi,
Belkide üzüntüsü.
Güzellikleriyle yadedilen anılar
Alaca karanlığın sönük tülleriydi,
Gençliğime ait güzel anılar
Tozlu raflarında kaldı zamanın,
Bu gün hayatıma giren konular
Ansızın içine daldı zamanın.
Ağarmış saç sakal yaşam sürdürür
Kırk parça kırıktan bütün çıkar mı?
Ne yapacağım ben, bilemiyorum.
Birlik istiyorsa bütün yıkar mı?
Yıkacak sa yıksın, dilemiyorum.
Barış diyen nefret taşıyor niyet
Göklere yükselir toz ile duman
Ateşin yandığı ocağı bomboş.
Güneş gidip gece çöktüğü zaman
Ortam aydınlatan çırağı bomboş.
Mazlumu garibi görürler öcü
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!