Bir zamanlar, bir zamanlardı
O günleri yaşayanların sevinciydi,
Belkide üzüntüsü.
Güzellikleriyle yadedilen anılar
Alaca karanlığın sönük tülleriydi,
Gençliğime ait güzel anılar
Tozlu raflarında kaldı zamanın,
Bu gün hayatıma giren konular
Ansızın içine daldı zamanın.
Ağarmış saç sakal yaşam sürdürür
Kırk parça kırıktan bütün çıkar mı?
Ne yapacağım ben, bilemiyorum.
Birlik istiyorsa bütün yıkar mı?
Yıkacak sa yıksın, dilemiyorum.
Barış diyen nefret taşıyor niyet
Göklere yükselir toz ile duman
Ateşin yandığı ocağı bomboş.
Güneş gidip gece çöktüğü zaman
Ortam aydınlatan çırağı bomboş.
Mazlumu garibi görürler öcü
Allah, bir söz vermiş ise
Hak sözünden geri caymaz
Kul sözünde durmaz ise
Kamu onu kuldan saymaz.
İster erkek ister dişi
Umut ediyorsun boş mu, dolu mu?
Güzel hayalleri yıkmasın sonra.
Herkesin geçtiği kervan yolu mu?
Yolun sonu boşa çıkmasın sonra.
İkilem içinde yaşar durursun,
Tükenen zamanın değeri var sa
Boşa anılır mı geçen günlerin?
Gelecekte biri hesapta sor sa
Elbet olur iler tutar yanların.
Uyurken uyanıp dönsen yaşama
Ömrüne mi yazık, emeğine mi?
Onca çaba boşa gidiyor diye.
Rızkına mı yansın, yemeğine mi?
Nimete nankörlük ediyor diye.
Umutla sabırı katık eylesin
Kendimize düzen kurduk kuralı
Aksayan yönüyle uğraşıyoruz.
Sırtımıza yükü vurduk vuralı
Gerekli gereksiz hep taşıyoruz.
Önce, denenmişin bilgisi varken,
Varsıllığın, neşe kaynağı ise
Yoksulları düşün boşa kıvanma.
Birçok çaresizler düşmüş yeise
Gösteriş yapıp ta sakın övünme.
Acı çeken varken gülmek neyine
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!