Yaşamı önemse çünkü varlıksın,
Bir amacın yoksa anlamsızlaşır.
Yaşam çevren için fedakarlık sın,
Fedakarsız ömür, zamansızlaşır.
Can bir kişiliktir, kalp alem için,
Farkında değilsin geçiyor zaman
En sonun da yanlız kalacakmısın?
Yanan yüreğinin geç kaldığı an
Geçmişin öcünü alacakmısın?
İstersen öylece yaşar gidersin
Bu günler yarına gebe zamanlar
Neler doğacaktır bilmesi çok zor.
Gerçek karşısında çöken yalanlar
Yazgıyı alnından silmesi çok zor.
Anlayış yıkılır gelir yenisi
Şiir bahçesine öylece girdim,
Her bir renkten gülü, çiçeği gördüm.
Hepsindeki farkın sırrına erdim
Bir kısmını budar bıçağı gördüm.
Her şair kendince güzellik sunmuş,
Söz anlamayana zorlama boşa
Musibetler bile fayda etmiyor.
Anlamak işine gelmezse haşa!
Bülbül olsa güle konup ötmüyor.
Bu inat kurudur, kanı kurutur,
Gün dolanır vakterişir
Sık deşeriz sinmiş derdi.
Derdi çokla kim görüşür,
Görüşen de hesap verdi.
Genç duygular coşuverir
Gayret etmiyorsan gelişemezsin,
Hukuku çiğnenen dertli uğunur?
Yılgınlık çökünce alışamazsın,
Ezikler, teselli ile avunur.
Durum acil ise vay nefsim denir,
Rengin belli eder herkesler tanır
Ahmaklık gizlidir nefsin içinde
Çıkarcı kendini akıllı sanır
Yalan dolan yatar herbir işinde.
Oluşan konumdan bir köşe kapar
Çırılçıplak geldin dünya yüzüne,
Sonra doymazlığın kralı oldun.
Aldanıp, inandın şeytan sözüne!
Kararan ruhunla yaralı oldun.
Duyguların vardır iyi ve kötü,
Doğrunun derdinde olmayan biri,
Gerçeği dinlemez söyleme boşa
Bir sözü söylemek değilse yeri,
Zaten aynı şeydir, söylemek taşa.
Buna gereksinim, duymalı kişi,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!