Aptallık gölüne kimler düştüyse
Can kurtaran olsan işin bozarlar.
Bilimin, akılın devri geçtiyse
Eskilerden mektup bulup yazarlar.
Elinden iş gelmez, yatar boşdurur
Sanal alemdeki duruma baktım
Hiç bir söz yerini bulmamış gördüm.
Küfür hakaretten inanın bıktım
O tipler eğitim almamış gördüm.
Karşıysan fikrime beğenmede geç
Uzun zaman oldu, unutamadım,
Yıllar geçse dahi aklımda sensin.
Ayrılık derdinden kurtulamadım,
Ayrılmak şart deyip çekip gidensin.
Kaygılar depreşir özlem artınca,
Alemin aptalı benmişim meğer!
Yiyip içerken de sakınırım ben.
Özü, anlamayan boynunu eğer,
Böyle kölelikten yakınırım ben.
Herkese haddini bildiren felek!
Gitara yenildi gariban sazım
Sazımla bir türkü okuyamadım
Eski sözler ile yazıldı yazım,
Yeni yüreklere dokuyamadım.
Geçmiş ilham oldu garip halime
Boşver dedi doktor, takma kafaya
Zaten hayatının pek çoğu bitti.
Unut dertlerini başla sefaya
Ne kadar rahat söz, hoşuma gitti.
Sonradan düşündüm; yanlış bir durum
İnsan, unutunca insanlığını,
Güçlenen kibiri cana dert olur.
Arsız gösterince hayvanlığını,
Kaybolan onuru ona dert olur.
Ortam vahşileşir, kıran kırana,
Yürüyüş bandında adımlarımız
Koşturup durmalar öne doğru mu?
Maksadını saklar yarınlarımız
Umut diye doğan güne doğru mu?
Tökezleme sakın kayar düşersin
Ninniye alışkın kulağımız var
Her duyduğumuzda uykumuz gelir.
Çözüm olmasada dileğimiz var
Arkasından mazur öykümüz gelir.
Yıllar yılı aynı umut gazları
Kendine duyduğun zerre saygıyı
Başkaya duymazsan saygın az olur.
Bütün mahlukâtı saran kaygıyı
Kalbine koymazsan kaygın koz olur.
Kendin bilen kişi alemi bilir
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!