Kış vaktidir şimdi, baharı bekle,
Bil ki soğuk kışın yeli serindir.
Bahar umut verir iyi dilekle,
Bunların zevkine varan, dirindir.
Yeşerir dünyanın uyuşuk yüzü,
Zorlama aklını duygular susmuş
Esinlenmez yürek, dil ne yazacak?
İlgisiz ortamda kaygılar pusmuş
Kapanmış dudaktan söz mü sızacak?
Bu devir erdemi kaldırdı rafa
Yıllar öncesinin hayalindeyim
O günlerden bir çift elagöz kaldı.
Şimdi uzaklarda el elindeyim,
Önceden verilmiş tatlı söz kaldı.
Sinemi yakarım kalbinde yoksam
Gelişmeyi sağlayanlar
Değişimde sağlıyorlar.
Geri kalıp ağlayanlar
Halâ daha ağlıyorlar.
Yüreğine bastığın taş,
İnsanlık zor iştir, emek vermeli,
Ekmeden biçmeler hasıl olamaz.
Ruhunda gizlenen sırra ermeli,
Arama bilmezse, sırrı bulamaz.
Çözdükçe çoğalan bilmece gibi,
Kendi benliğini iyce tüketip
Zamanın ruhuna gir yavaş yavaş.
Eski giysileri temiz yıkatıp
Kanayan yüreğe sar yavaş yavaş.
Eloğlu bularak yapmış aleti
Anlamlar yükleyip hayalimize
Böyle anlayışla yaşar gideriz.
Yaşamı din ettik biz kendimize
İman coşkusuyla koşar gideriz.
İnce düşünmeler aklımızda yük
Zor anlaşılacak bir şey yazınca
Zırt diye atılır oradan biri.
Kusura bakmayın bende kızınca
Kimse konuşmasın ileri geri.
Yalapşap öğrenip bir kısım şeyler
Toplu sorunlar da tek tek kaçılmaz
Yakınlar dardayken kendin düşünme.
Dostla akrabayla ara açılmaz
Sevdiğin dertliyken derdin düşünme.
Herkes ağlıyorken gülmek bir ayıp
Sinsiliğin adı, art niyet midir?
Mutlaka bir yara kaşır gizlice.
Bedeni yıpratan dert diyet midir?
Çaktırmadan rızkı aşır gizlice.
El attığı her şey sararır kurur
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!