Bir kopuş var, ruhum değil farkında
Gaflet bende değil, insan soyunda.
Çok önceden kopmuş, belki kırkında
Değişen nedir ki? Düşün huyunda.
Sen derdini anlat var ise bir fert
Biz nelerin derdindeyiz,
Alem neyin derdindedir?
Bizler cennet sözündeyiz
Cennet elin yurdundadır.
Arsız yüzsüz oturmuşuz
Dertlenmenin anlamı yok
Çare neyse ona bakın.
Dert çok ise çare de çok
Lazım olan belki yakın.
Gerekeni koma erte
Şöyle kasılarak sakalı kabart
Tepeden tırnağa gör beni küçük
Sonra zikre başla iyice abart
Sade tavrın değil bakışında uçuk!
Ben mücrim biriyim halim bilirim
Üstüste binmekte hergün yenilik
Bizde miskinlikler yeni oluşta.
Geri toplumlarda kurur kan ilik
Kendi suçu sebep, geri kalışta.
Bilimde çığırlar açan kazanır
Aşktan bahsetmesem olmuyor canım
Sol yanımda atan kalbim ağlıyor
Yanlızlığı aklım almıyor canım
Beni aşka, sana ilgim bağlıyor.
Belki bu özlemler hiç bitmeyecek
Zulüm amacıyla kurulan düzen
Öldürmekle usanç getirir sanma.
Cana kıyıp sonra serbestce gezen
Bir kenarda durup oturur sanma.
Canlar kaybolurken yanan fitilde
Kargaşa karmaşa aldı gidiyor
Bulanık duruya sızar gizlice.
Martı ceza yiyor, angut ödüyor
Enginlere dalar yüzer gizlice.
Ruh hali bozulmuş olunca kişi
Ahşap bulan usta yontmaya başlar,
Yonttukça eldeki döner şekile.
Binbir şekil alan nice ağaçlar,
Aldığı şekili süsler akıla.
Şeytanı benzetir sanki meleğe,
Sen nerdesin, ben nerdeyim?
Günah yazma sordum diye.
Merakımdan kederdeyim,
Merak edip durdum diye.
Ben ararım seni her an,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!