Dışarıdan bakıp hüküm giydiren,
Kalbin kuytusunu görmeden bilen...
Gözün gördüğü kadar sanma hayatı;
Sayfa okumadan kitap bitiren.
Uzaktan taş atmak kolaydır elbet,
Sırtımdaki yükü çek de gör ,öyle laf et.
Herkesin yarası kendine derin,
Sükutun kol gezdiği yerdedir hikmet.
Aynadaki tozu sil de öyle bak,
Ne ben dil dökerim ne de sende var merak,
Bir insanı tanımak emek ister de;
Kolayı seçene kalmaz hiçbir hak.
Kayıt Tarihi : 3.08.2026 21:07:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bazen sizi anlamayanlara kendinizi anlatmaya bile mecaliniz kalmıyor kendinize yakıştırmayacağınız hatta çok çok ağır gelen sözler söylerler , sizi tanımadan etmeden ‘ şu söz aklıma geldi birden Necip Fazıl’ın - Bana bir ben lazım, bir de beni anlayan. Beni bir ben anlarım, bir de beni yaradan. amaannn kimse sizi anlamamış yanlış anlamış yanlış tanımış ne olcak yüreğiniz istikametiniz bir olsun fanilere dil dökmeyi bırakıp sırtınızı Rabbinize yaslayın gerisi boş “Çünkü anlamayana kendinizi anlatamazsınız “ fazla kelam harflere zulüm ‘vesselam ~
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!