Hınç Ve Duan Şiiri - Parmaksız Piyanist

Aşk dedikleri hem kör hem de zor; kusuru yok.
Sevilen mutlu, sevilmeyip seven üzülüyor.
Sana varmayayım diye taşlar düzülüyor;
Nereden başlarsan başla, varamazsın; fuzuli yol!

Hırs bir toz bulutu, hırsımı yuttum.
Seni benden çalan bir hırsız uyuttu.
Her zerremi yaktım, hıncımı tuttum.
Yandıkça yazdım, yazdıkça azdın, beni yazmak avuttu.

Hâlâ yaşıyorken aşk, içimde lütuftu anlamı.
Ne ile haber yollayacaksın cennete, dumanla mı?
Bir söz darbesi ile öldürülen aşkı, aciz bir kul anlatır.
Peki ben neden ölmedim, nasıl yaşıyorum duanla mı?