Hınç ve hasar Şiiri - Selahattin Koca

Aklım seninle meşgulken kavuştu rahatına,
Döküldü satırlara binlerce hatıran.
Gelecekmişsin gibi bir gün, bir parıltı var;
Hangi büyü beni böyle hayale daldıran?
​
Önünde ne bir engel var, ne dağlar girdi aramıza,
Hiç umut yok mu sahi? İsterim ki yaramı sar.
Muhabbetine doyum olmaz, beni aç bırakır susar;
Dillere destan olsun acım, madem sende, tuz at!
​
At ki büyüsün sana olan hasretim, henüz gözümde çırak,
Beni bir odaya hapsedip karanlıkta bırak.
İster fezaya çık, istersen gir yerin bin kat altına;
Kanatlanıp sana gelirim yahut çeker alırım magmadan.
​
Yağmurların altında, usanmadan ıslanarak,
Beklediğini bileyim yeter ki, sana gelirim hırslanarak.
Yangının ortasında alevlerden hınç alarak,
Sana gelirim, bırakamam gözden ırak.
​
Kilitli kapılar ardında, bıraktım kendimi nadasa,
Beni kalemle buluşturandan geldi büyük hasar.
Bireysellik başka, aşk birlikten haz alır,
Bu kadar bencil olma; kullan beni, arada bir pas at.