Hilal Avunyalı
Kimdir..
1971 yılında Çanakkale araovacık köyünde ikiz olarak dünyaya gelmistir.
Hilal ve Bilal, abim de olmak üzere 3 kardeştir.
İlk okulu Araovacik köyü okumuş
Orta birden ayrılmistir.
Okumayi seven bilgi ağırlıkli ne varsa araştıran,
Hayatta, doğumla, ölüm arasında öğrenci olduğunu düşünen biri olmuştur.
1992 evlenip İstanbul'a gelmistir
1 oğlu vardir. ismini ozan koymuştur.
Şiirle tanışmasi Mevlana sözleriyle başladı.
Gruplarda şiir paylaşımları olmuştur.
#şiirsokakta, #şiirh ...
Alacaklı Sevdalar
Yorgun bir şafağın eşiğindeyim yine,
Yüreğimde birikmiş yarım kalmış cümleler.
Sormaktan yoruldum yankısız boşluklara:
Döktüğüm gözyaşlarımın hesabını kim verecek?
Zaman, bir hırsız gibi süzülürken penceremden,
Korkutmaz beni sırtımdan vurulmalar.
Alışkınım ben düşmelere
Alışkınım acı cekmelere
Alışkınım bu darbelere.
Bu kaçıncı kalleşçe vurulmalar.
Bu kaçıncı kan kaybetmekten ölmeler.
ANLADIM
Dinle Ve duy..
Sensiz sessiz çığlıklarımi taşı eden
yeri göğü bir eden.
gecenin ardından doğan sabahı.
karanlıkları yırtarak yüreklere ışıyan aydınlığın anlamını.
Anmam bir daha Adını
Üzülme sakın, sana şiirler yazdım diye,
Kırarım kalemi, yırtar atarım her sayfayı.
Kıtasını yok sayar, bozarım her bir cümleyi;
Toz duman ederim içimdeki o koca dünyayı.
Saklımda tutarım artık özlemlerimi,
Aradaki Mesafe
Düşünüyorum da, ben sende tam olarak nerdeyim?
Karlı dağların ardında kalan, o cılız nefes miyim?
Yoksa kapısı yıllardır hiç çalınmamış,
O eski, yorgun ve tozlu odanın sönük sesi miyim?
Yollar mı uzadı sevgilim, yoksa biz mi yorulduk?
Yine senle dolu tüm hücrelerim.
Sen çıkmazında, çıkmaz sokağımda.
Dönülmez akşamında gecenin sessiz ayazında Gözü kör olmuşcasına başkasına..
Bir sen diliyorum bir nefeslik bir yudum.
Şimdi Kalabalığın en yalnızında
AYAZ YEMİŞ ŞİİRLER
Artık hiç iyi değilim.
Sevilmek gibi bir derdim de yok
sevimsiz huysuz biri olmuşum etrafımda kimse kalmadı.
Dokunmasın kimse diye de konuşmaktan da kaçıyorum.
Kimse gelmesin üzerime nasılım diye de sormasın işte..
BANA VUSLATTAN BAHSEDİN
Vazgeçtim artık beni sevmekten..
Neyleyeyim içimde, bir senim olmayan o beni.
Neyleyim yıkık viran bomboş kalmış kalbimi.
Hani o çok seviyorum dediğin ben varya;
işte o benden ben de vazgeçtim..
Beni bir mevsime benzeteceksen eğer,
ben sonbaharım,
kimi zaman köşeden gülümseyen
bir güneş olurum,
kim zaman döne döne düşen
bir yaprak,
BİLMEM
Şu yalan dünya'da
Daha bir çok umutlarım var benim olur'mu bilmem.
Hayalini kurduğum düşlediğim isteklerim var benim dua dua sustuğum niyaz ettiğim.
Geleceğe dair büyük küçük yüreğimde taşıdığım sevgilerim sevdam var benim erişir'miyim bilmem.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!