Anmam bir daha Adını
Üzülme sakın, sana şiirler yazdım diye,
Kırarım kalemi, yırtar atarım her sayfayı.
Kıtasını yok sayar, bozarım her bir cümleyi;
Toz duman ederim içimdeki o koca dünyayı.
Saklımda tutarım artık özlemlerimi,
Toplamam, çıkartırım senli düşüncelerimi.
Çarparım yerden yere şu yorgun yüreğimi;
Söz olsun, bir daha anmam ismini.
Azalsam da bitsem de, dağıtırım aslımı,
Bulmasam da kendimi, küsmem yazgıma.
Deli divane olsam, yitirsem de aklımı;
Bundan sonra yerin yok gönül sayfamda.
Sustururum:
O hiç durmayan seven yüreğimi.
Koymam: Seni bir daha o en ön sıraya.
Herkes kendi yoluna, bırak beni yalnızlığıma.
Düşmem: Bir daha böyle bir sevda tuzağına.
Mesafeler koyduk artık, aşılmaz dağlar var arada
Bundan sonra yazmam seni, üzmem de kendimi.
Yormam artık boş yere bu sevdalı yüreği;
Sen kendi yoluna git, ben de sileyim bende ki tüm izlerini.
Hilal Avunyalı ✍️
Kayıt Tarihi : 3.05.2026 12:09:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!