Hilal Avunyalı 2 Şiirleri - Şair Hilal A ...

​Müebbet Sevda
​Bak sevdiğim, bana deli diyorlar,
Sırf seni yazdığım için ayıplıyorlar.
Adını her andığımda duvar örüyorlar,
Sevdayı bir kusur, beni günahkar görüyorlar.

[3/2 18:21] Hilal: Demedim
Sustu içimde ne varsa, dile gelmedi,
Yaralı bir kuş gibi çırpındı da... demedim.
Gözlerimdeki o dumanlı bulutları,
Gördün de sormadın, ben de... demedim.

GELDE SEN SEVME
Nokta koymayalım bu aşka parantez açalım, yüreğimizin tam ortasına.
sen bende, ben sende
Ne de güzel yakışırız, bir kalbe
Bu sevdayı, birlikte yazalım
Tarihe geçelim.

Bilirmisin sevgili..
Zaten ben çok sevilmedim.
Alışkın da değilim.
Sende sevme beni.
Bu yürek kaldırmaz çok sevilmeyi.
Heyecan eder elim ayağım titrer.

Biz hayatı yaşarken hep bir eksiklik içinde boğuştuk. neydi tamamlayamadığımız nerde eksildik.
Dokunmadan göz göze gelmeden eksildik.
Oysa kimse anlamasın diye kalbime hapsettim seni.
Bilemedim gözlerimden süzülüp gideceğini,
Nasılsın diye sorsan, iç çekip eh işte iyiyim derim.
Bir umut beklemekteyim.

Hükümsüz "İyiler
Yürüdüğüm yolların sonu çıkmaz sokak,
Tam da o bıraktığın, o sustuğun yerdeyim.
Yazdığın ne varsa anlattığım demdeyim.
Bir zamanlar canıma can katan o sesler,
Şimdi yabancı bir rüzgar gibi esiyor.

HÜKÜM VAKTİ
Huzurunuzda duran bu şahıs, sadece bir "yar" değil;
O, lügatimi yağmalayan bir firaridir.
Ben ki kelimelerini tartarak konuşan bir insanım.
Şimdi onun yüzünden, ünlemlerle dolu bir enkazım.
İddianameyi sunuyorum;

HÜZÜN ÇİÇEĞİ
Param parça şimdi dağılmış yüreğim,
yarım kalmış bir sevda yolunda
kalbimi hiç sorma,
kırık dökük
şiirin mısraları gibi,

​Göremedim Kendimden Daha İyi İnsan
​Bakındım alemin dört köşesine,
Sözde dost biriktirenlerin sahte neşesine.
Kalp diye taşıdıkları o taşın gölgesinde,
Göremedim kendimden daha iyi insan.
​Bir avuç dürüstlük aradım, heybem boş kaldı,

KADINIM BEN
Ben küçük bir kız çocuğuyum;
Dünyaya geldiğinde pek de istenmeyen,
Doğması için yolu gözlenmeyen...
Ben bir kız çocuğuyum; sevgi ve ilgi bekleyen,
Bir erkek çocuğu kadar önemsenmeyen.