Hayalim, sevgim, özlemim...
Bitecek korkusu yüreğimde.
Kaçmak geliyor içimden,
Her şeyden, kendimden bile.
Kaçmak ama nereye?
Vücut da sende, beyin de...
Bir ilk vardı sende,
Ama sonu yoktu...
O sonsuzluğun içinde
Bunca hançer batar mıydı?
Geceler kopkoyu,
Katran karasıydı.
Yemyeşil bakışlarda aradım seni.
Buldum dediğim her yerde,
Kaybettim yeniden seni.
Uzaklar yakını, yakınlar uzakları,
Günler günleri kovaladı.
Bir gün elbet diyerek seni,
Kimi zevkte sefadadır,
Kimi dertte tasadadır,
Kimi doğar, kimi ölür,
Dünyadır, böyle döner.
Ektiğini bir gün biçersin,
Ayrılıklar, yakarmış aşk ateşini,
Hasretlerde kavuşmakmış en güzeli,
Yaşam, gönülde beslemekmiş seni,
Aşk, yakamozlarda seyretmekmiş resmini,
Sevdim seni, anlamadın!
Kavuşmalarmış insanı yaşatan,
Sevdamı kaçırdım bir kere,
Ne tat kaldı, ne de tuz bende.
Deniz gözlerinden ferman gelse,
Bir daha kaçırırım, gönül bahçeme...
Oysa, görüp de sevmemek bir suçtu seni.
Eğer anlasaydım, eğer bilseydim,
Gülen yüzün düşmüş bir kağıda,
Kağıt yanar, damla damla.
Gönlümdeki aşk yangının olmasa,
Hasret akar mı, damla damla...
Bakışların bir gün düşerse ruhuma,
Gözlerin karşımda yakamoz yakamoz büyülüyor.
Ruhundan gelen sözler bir bir dökülüyor.
Her birindeki mana çok güzel ama,
Bakamıyorum, gözlerimi kaçırıyorum.
Kavuruyor çağresizliğim,
Sessizliğe sığınıyorum,
Seni, bende unutmuşsun...
Diyorum gelip alsan,
Bir kez daha baksan,
Yüreğime doğru derin derin...
Yakamoz rengi gözlerin,
Alıp çıkarsa kendini benden.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!