Bir fidanken dokundun,
Yeşerdim, yükseldim semaya,
Ancak, göremedim bir daha...
Fırtınalara direndim,
Rüzgarlarda kokunu hissettim,
Gün geldi hazana döndüm,
Mevsimsiz kaldık bir ilkbahar gecesinde,
Güneş doğmadı, kar oldu yağdı ertesinde.
Bir kara çalı peydah olmuş sevdama,
Yeşeren filizler, gün görmedi ertesinde...
Ölmek için yaşamak gerek,
Sevmek için bahaneye ne gerek.
Seninle geçen ömürse yaşamak,
Her zaman seni sevmek gerek.
Kimi kuru ekmeği paylaşıp mutlu olur sevgi ile,
Kimi sofrasında havyar yer kavga dövüşle,
Söyle dostum, kim zengin bu işte...
Beşiktaşk dedik birlikte.
Amacın umut olsun demiştim geleceğe,
Sağlık sunar oldun herkese...
En zor anlarda, var oldun birdenbire,
Hayat oldun, can oldun gönüllerde.
Mutluluk, huzur olsun günlerinde,
Seni gördüm düşümde,
Rengarenk elbiseler içinde,
Kahkahalar karışıyordu sözlerine.
Ben ise suskun, sessiz,
Bakıp dalıyorum gözlerine.
Yemyeşil bir bahçe,
Bir kez olsun gel yanıma,
Sesin yankılansın kulağımda...
Ben, Hakka yürüyeyim,
Elveda dersin sende bana...
Ey sevgili!
Fırtınalara kapılıp yıpranma,
Gözlerinin rengini hatırla,
Bir eski liman, bekliyor seni.
Açıldığın denizlerde,
Çorumlu Kadir ağa dediler,
Ustalar ustası Kadir usta dediler,
Sesin yankılanınca, titrerdi dizler.
Sen dizerdin tuğlayı, övünürdü eller...
Yarım işi sevmezdin, bırakmazdın yarına,
Alın terinin kıymetini öğrettin bana,
Yanımdan her ayrılıp gittiğinde,
Hemen döneceğini bilirim de,
Arkandan öylece bakar, kalırım.
Ayrılığın en kısası bile bu kadar yakıyorsa,
Sonsuz ayrılığa, ben nasıl dayanırım...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!