İçimin güneşisin ısındığım
Donarım dokunmazsa ellerin düşlerime
Umudu yürütsek bilinmez sokaklarında aşkın
Bir çıkışı vardır elbet tüm çıkmazların
Al tümüyle bedenimi baharlardan efsunla
Beşer bahçesinin gülüdür her nas
Değerin ölçmeye bulunmaz kumpas
Cahil toprağında kök tutmaz ihlas
O İlmi batılla yoran kim acep?
Varlıya gökle bir ummanlar vardır
Ömür
geçmiş yıllardan aşkın
geleceği meçhul yol
hem ıssız, ürkünç
hem kalabalık paylaşımca
bazen nefes nefese bazen ağır
Dostum, teraziye koydum kütleni
Karşıdaki kefe asla oynamaz.
Ölçtüm biçtim,endamını, ilmini
Gözüm tutar, asla kanım kaynamaz.
Kaporta boş kutu, motor güçsüzse,
İmanı olana imansız deme;
Sen, Rab mısın kalbi kavli bilesin?
Alim isen hurafeyi deneme
Ruh verilmiş ol nefsini göresin
Cehlini sanma ki bir ulvi haldır
bazen gökyüzü olsam diyorum
güneşi, ayı, yıldızları tutsam senin için
tenin gibi kucaklasam ak bulutları
veya bulut olsam
veya bulut olsam
Kalbimi koymuşum avuçlarına (
Vuruşlarından oku ne demek istediğimi.
Ancak âşıklar anlar o alfabeden
Çözersen, yanıtını bekliyorum şifresini.
Sıkma! Avuçlarında bir serçe, gariban,
Boş ver be…
Seninki de hayat mı?
Ben dünyaya kırlarda geldim.
Kardeş oldum çalıyla, taşla,
Çıplak ayaklarımla dokundum toprağa.
Taş yırttı, diken battı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!