Bulut oldum özlemlerine,
Yağmurlar gibi yeşerttim umutlarını,
Rüzgârlarla öptüm yanaklarından,
Yine hasret dedin ah! Yine hasret…
Varlığına endeksledim yaşadığımı,
Elem deryası gönlüm, hüzünle dolar, taşar,
Koparır derinlerden, estirir fırtınalar.
Ruhuma hüzün verir nağmelerde şarkılar,
Depreştirir derdimi, çağlar da gönül ağlar.
Hep hazandadır ömrüm; ne yaz olur, ne bahar,
Cemali Hikmet'in bitmez davası
Hizmete derc koymaz vardır dahası
Herkes sanır boşunadır çabası
İnsana verilen emek boş mudur?
Ömrümü adadım ben bu uğura
biri, pardon birileri
aldılar elimden sonbaharımı
kışa kaldım.
gözlerim karık sabah aklığına
ağaç kırağı
toprak kırağı
Bakındım çevremde dostum kalmamış,
Yollar, dost eline ulaştır beni.
Her gül demir diken batar ha batar
Aman! Sarmaşığa dolaştır beni.
Usandım ardımdan yetişen sözden,
uyanırım umutla,
Her sabah daha güzel bir gün
Öncesinden bu güne...
Güneş parlar tepemde,
Sıkıntılarla kararır dünyam.
İlim-irfan hazinedir,
Kazdıkça çıkıyor ziynet.
İnsan olma ölçüsüdür,
Minnet değildir fazilet.
Kavramak, erdem oluru,
Gür bulaklar, azgın çaylar
Suyun nerde, kurudu mu?
Ne üzgünsün, bu ne efkâr
Rüzgar yolun savurdu mu?
Çağlayan ebedi çağlar
Derdiyar
Dertli yürek, derdi yar
Derdiyarım, der di, yar
Gam tecini ters yele
Ben savurdum, derdi yar
Gezişin bir başka, duruşun başka
Kirpiği kirpiğe vuruşun başka
Kurak dudakların susamış aşka
Nazik kollarınla sarışın güzel.
Başımı döndürür endamın, cilven,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!